ارنست پرون جاسوس انگلیسی

 پالیز دار و تکرار تاریخ : چند روزی است که محافل سیاسی و اجتماعی کشور در گیر مسئله ای شده است که از نقطه نظر تاریخی اگر چه مهم و قابل درج در تاریخ جدید ایران است ولی به نوعی موردی تکراری در تاریخ این مرز و بوم است .موضوع افشا گریها ی عباس پالیز دار، گذشته از صحت و سقم آنها ، این جانب را به یاد موردی مشابه در دروان محمد رضا شاه پهلوی انداخت که قصد دارم در این پست به آن بپردازم و پیش از هر چیز یاید بگویم  بنده در این مورد(افشا گریهای دکتر پالیز دار ) نه اطلاعات کامل و جامعی دارم و نه وقت گران بهاء خود را صرف مواردی از این دست می نمایم ، چرا که نظایر آنرا در تاریخ بسیار خوانده ام و از این دست در تاریخ فراوان می یابید از جمله در تاریخ پهلوی دوم که به آن خواهم پرداخت.

در مباحثی که تحت عنوان تبعات کمک های آمریکا به ایران در قالب اصل چهار (پست های 93 و 94 ) داشتم آنچه مطرح می شود این است که چگونه و از چه طریقی مشخص شد که شاه ،کمک های مالی آمریکا را بین خانواده یا حامیان رژیم خود بذل و بخشش نمود. به عبارتی آنچه متعلق به آحاد ملت ایران می شد ، نصیب افرادی خاص و حاکمه شد. این خود ماجرائی دارد که بی شباهت با موضوع پالیز دار امروزی نیست

در حقیقت اطلاعات مربوط به این رسوائی شاه توسط سرویس اطلاعاتی خبیر گودرزی ( معروف به خبیر خان) جمع آوری و افشا شد . کیفیت و چگونگی آن هم از این قرار بود که خبیر از مردمان جنوبی کشور بود که دوران جوانی خود را با کار وتلاش در آبادان (قطب نفتی ایران ) آغاز نمود و توانست مورد توجه مقامات انگلیسی در آبادان قرار گیرد . این توجه به زودی خبیر را در جرگه عوامل MI6 (سازمان اطلاعات خارجی انگلیس ) قرار داد . مستعد بودن خبیر برای فعالیت های اطلاعاتی و از طرفی روحیه مناسبی که برای نفوذ در افراد و شخصیت های مختلف داشت به زودی او را از جمله مناسبترین جاسوس های MI6 در ایران قرار داد . با این اوصاف بود که خبیر خان برای نفوذ در دربار ایران به تهران اعزام شد . سازمان اطلاعات انگلیس با توجه به روحیه محمدرضا شاه و با توجه به این که از همان دوران جوانی و پیش از پادشاهی افرادی نظیر ارنست پرون ( مرموز ترین جاسوس mi6)) را در کنار محمد رضا شاه داشت ، این بار و پس از فوت پرون ، از وجود خبیر برای ادامه راه پرون استفاده نمود. خبیر با صرف کمترین تلاش ها موفق شد تا محرم اسرار شاه شود به نحوی که همیشه اجازه داشت در هر ساعت و در هر جا خدمت شاه برسد . او بیشتر شب ها را در اتاق مجاور اتاق خواب شاه و حتی در همان اتاق خواب شاه به سر می برد از این رو بدون کمترین دغدغه و ترسی از ساواک و اطرافیان شاه و با جلب توجه آنها توانست با کمک سایر جاسو سان انگلیسی فعال در دربار ، شبکه اطلاعاتی قوی را که به کوچک ترین و محرمانه ترین اطلاعات رژیم دست رسی داشت ، سازمان دهی نماید. این شبکه مرموز وظیفه داشت که..................... این پست ادامه دارد