تختی ها هرگز نمی میرند: نمی دانم چرا امروز  به این موضوع پرداختم .همین قدر می دانم که هنوز هم بارقه ی امیدی از روحیه ی پهلوانی بدان معنا که مورد نظرم می باشد در جامعه امروز وجود دارد ، هرچند اندک و گاه شاید نوعی خود نمائی باشد . اما هر چه هست بر آنم داشت تا یادی از زنده یاد غلامرضا تختی نمایم . هم او که در زمان اختناق با روحیه و اقدامات مردانه اش که هر کس را شایسته آنها نبود ، درسی به بزرگی تاریخ را برایمان به ارمغان گذاشت . بخوانیم و تدبر نمائیم که زندگی را جزء این سزاوار نیست .  

مرحوم غلامرضا تختی فرزند رجب یخ فروش بود .رجب از طریق یخ فروشی امرار معاش می کرد و بر سر همین شغل هم به آوارگی کشیده شد  . پدر رجب حاجی قلی خوار و بار فروش بود و از انجا که در داخل مغازه اش روی تخت بار فروشی اش هم می خوابید و هم بساط خود را پهن می کرد به تختی معروف شد . غلامرضا در چنین خانواده ای و در چنان محله ای (خانی آباد ) دیده به جهان گشود و  از همان اوان کودکی مزه فقر را چشید و همین باعث ان شد تا درد جامعه اش را در یابد و درمانش را نه از سکوت در برابر ظالم که از طریق مبارزه منفی با آن آغاز نماید و تو گوئی در این راه ،مقلدو رهروی مهنداس کرام چندی (مهاتما گاندی ) بزرگ مبارز پرهیز از خشونت (ساگاتریا ) بود . این شیوه برخورد با ظالم چنان حکومت وقت و حامیان آن را به لرزه در آورد که وجودش را تحمل نیاورده ، به کشتنش مجبور ساختند و اسطوره ای را در راه مبارزه با ظالم و ظلم بوجود آوردند. گرچه غلامرضا کشته شد و لکه ننگ دیگری بر دامان رژیم گذاشت ولی به دنبال خود غلامرضا های دیگری را پرورش داد و خواهد داد . مرحوم غلامرضا تختی با حضور در گود زور خانه هم به پرورش جسم خود و هم از این نمد به پرورش روحیه فتوت در خود پرداخت تا شاید بتواند انتقام خود را از ظالم بگیرد . روحیه عیاری البته در تاریخ ما از یک طرف بارقه ی امیدی در دل نا امیدان ایجاد می کرد و از طرفی و با گذشت زمان به بلائی بر جان مردم ما مبدل شد که در این مجال نمی توان بدان پرداخت . تختی با حضور خود در میدان ورزش باستانی هم عرق ملی خود را به وطن و هم زنده کردن روحیه جوانمردی را و هم مبارزه با فساد را به اثبات رسانید.

از شیو های مرسوم حکومت پهلوی در کسب وجهه ی مردمی برای خود ، جیره خوار کردن و به عبارتی وابسته به خود کردن گروهها و چهره های علمی ، فرهنگی ، ورزشی و.. بود و چه بسیار افرادی در کسوت های مختلف بودند که برای لقمه نانی خفت این بار ننگین را بر دوش خود کشیدند تا چند صباحی را در آسایش  و رفاه باشند و هر گز به عاقبت کار خود نیندیشیدند . اما گویا در آن میدان فساد و تباهی ،بودند مردانی که مرد بودند و برای لقمه نانی پشت به خدمت دو تا نکردند و فریادشان این بود که : ای شکم خیره به نانی بساز تا نکنی پشت به خدمت دو تا . تختی از این دست مردان ، مرد بود . در این جا به یکی ، دو نمونه از مبارزات منفی او در برابر رژیم اشاره ای خواهم داشت . پس تا بعد ...