گذری بر مومیایی ها : دیروز و امروز .

رسم مویایی کردن مردگان در تاریخ ملل قدمتی به پهنای هبوط آدم بر روی ارض دارد . تعجب نکنید اگر چنین می گویم چرا که بر وجود آن دلایلی در خور دارم . بهتر است برای روشن شدن منظورم ،مروری گذرا بر این سنت طبیعی و انسانی داشته باشم و پیش از آن خاطر نشان کنم که که این سنت همچنان و در روزگار ما نیز انجام شده است .فرقی هم ندارد و اختضاصی هم به ربالنوع پرست بودن و مسلمان بودن و یهودی ومسیحی بودن و.... هم ندارد .

از هر کیش و ملتی که باشی خواهی مرد و از آنجا که خواهی رفت جسمت را هم آغوشی با خاک ، امری محتوم است  .اما انجا که خاک جسمت را در آغوش خواهد کشید .از چه روست که در تلاش آنی که او را همچنان باقی نگاه داری . مگر نه این است که وعده ی حق جاری خواهد شد که کل نفس ذائقة الموت و به دنبال آن محیایی دیگر.

از این گونه کلام درتمامی ادیان به فور خواهی یافت حتی آنان که به زعم ما رب النوعی را پرستش می کردند ، بی جان و تهی از جان بخشی . از این گونه ملت ها بودند مصریان هفت هزار سال پیش که تو گوئی دیروزی را دراین سرای فانی فر جامی را پشت سر گذاردند و امروزی را تجربه نکردند.

اگر آنان بر این امر وقوفی نداشتند که جسم را برای فنا آفریدند ، امروزیان را چرا که بر آن رسم عتیق پافشاری می کنند.

اما ماحصل کلام : گفتم که این رسم طبیعی و انسانی ، قدری منظورم را بگشایم و بر آن تأملی بیفزایم .

رسم مومیایی کردن ا زدیرباز به دو شکل و فرم انجام گرفته است که یک فرم آنرا اختیار انسانی در آن دستی نیست . به عبارتی طبیعت کار خود را می کند و چنان ماهرانه از عهد ی این کار بر می آید که گویی صنعت گری ماهرانه آنرا در مومیا خانه خود به زیباترین شکل کالبد شکافی کرده چنان که تمامی اعضای بدن بدون آنکه کوچک ترین شکافی بر دارد ماهرانه به یکدیگر آمده و مومیایی شگرفی را بر جا نهاده که چشم را به تحسین و زبان را به بیان آن وادار می سازد.  باستان شناسان این گونه مومیایی ها را طبیعی نام برده اند .

در بررسی  لایه های زمین که توسط زمین شناسان انجام گرفته ، امروزه این اصل به اثبات رسیده که برخی از زمین ها با توجه به نوع و جنس خاک و مواد تشکیل دهنده ی آن قابلیت آن را دارند که جسم انسانی را در خود به گونه ای نگه داری کنند که بعد از قرن های متمادی چون آنرا بگشایی ، شاهد مومایی باشی که به طرز باورنکردنی سالم مانده . حال این خوش شانسی فرد باشد یا تقدیر الهی ، هر  چه باشد هنرمندانه و قابل ستایش است . از این نوع مومیایی ها در مناطقی  ایتالیا و اسپانیا و نیز آمریکای لاتین به دست آمده است که اکنون درموزه های مربوطه نگه داری می شود. و آنگونه که خود می گویند به قدیسان و کشیشان مربوط بوده اند !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

شکل دیگری که از ان آگاهی بیشتری داریم و آنرا به اعتقادات آن قوم می پیوندیم  ،مومیایی به طریق علمی و مذهبی آن بود که اولا: از توان هر قوم خارج بود، و ثانیأ: در شأن هر انسانی نبود و فقط خدایگان را شایسته بود و جالب است که این فکر امروزیان را نیز با خود همراه کرده چنانکه در روزگار امروزی مصداق آنرا در مومیایی رضا شاه ، هویدا و شگفت انگیز تر ازهمه در بزرگترین رهبر و تئورسین مارکسیسم قرن بیستم ، « لنین » مشاهده نمودیم ، همان هایی که فریاد بر می آوردند که :« دین افیون توده هاست » و اینک مراسمی از شستو شوی این جنازه را بنگر و دیگر قضاوت با خود  (شما) .