گریخته گان از عدالت (2)

در پست های قبلی مبحثی را گشودیم که رشته ی درازی را به همراه دارد . دراین قسمت و درادامه به چند نفر دیگر از عدالت گریخته گان عصر پهلوی که عمدتأ از کارگزاران حکومتی و در پست های اجرائی و مدیریتی نظام بودند ،  اشاره می شود .

جمشید آموزگار : دکتر جمشید اموزگار اولین کس از رجالی بود که به دنبال بخشنامه وزرارت در بار به دایره گذر نامه مبنی بر  عدم خروج مقامات کشوری و لشکری به خارج از کشور بدون اجازه مخصوص ،در سال 1357 ، با اجازه مخصوص شاه از کشور گریخت . شانس بزرگی که او را در خارج شدن از کشور کمک نمود ، نیاز فوری همسرش به عمل جراحی بود این شانس فرصتی مهم را در اختیار او قرار داد تا به آمریکا بگریزد . آموزگار بعد از مدتی توسط مک ناوارا رئیس وقت بانک جهانی و از دوستان صمیمی اش ، کاری در خور در این مرکز جهانی برای خود دست و پا نمود.

دکتر علینقی علیخانی : وزیر اسبق وزارت اقتصاد و بازرگانی رژیم پس از این که توانست خود را از اتهام خروج ارز از کشور تبرئه نماید از شخص شاه اجازه مخصوص را گرفت و پیش از خروج شاه از ایران از کشور گریخت.

عبد الرضا انصاری : وزیر اسبق کشور و مسئول بنیاد اشرف با این بهانه که باید گزارش نقل و انتقال دارائی های اشرف را به او بدهد به لندن پرواز نمود و در آن جا از فرصت پیش آمده استفاده نمود و از یار غار و دوست نزدیکش ، پرویز راجی که در این زمان سفیر ایران در انگلیس بود گذر نامه عادی گرفت . کاری که راجی در حق او نمود باعث خشم بسیار زیاد شاه از راجی گردید .

هوشنگ انصاری : رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت نفت جنوب ، او با هواپیمای شرکت نفت گریخت و از همان بالا پیامی به شاه فرستاد و علت این فرار خود را حمله ی قلبی اعلام نمود.

محمود منصف : مدیر عامل عمران کیش (مونت کارلوی رژیم ) که با هواپیمای شخصی کیش از صحنه گریخت . او بر خلاف هوشنگ انصاری ، تمامی دارائی ها و حساب های کیش را خالی کرد ، این در حالی بود که هوشنگ انصاری که دومین ثروتمند ایرانی بعد از شاه بود فرصت برداشتن لباس های شخصی خود را هم نیافت .

سپهبدعلی محمدخاتمی : مدیر عامل 13 ساله شرکت هواپیمائی ایران (هما ) بود. او وقتی در یافت که مأموران حکومت نظامی ازهاری برای دستگیر او آمده اند، گلوله ای در مغز خود نشاند .

مهندس جعفر شریف امامی : او هم با افزایش فرار ها با گرفتن اجازه از شخص شاه ، نیمه شبی و در دل تاریکی خود را به فرودگاه رساند و گریخت . او نه فقط نخست وزیر ی که ینیاد پهلوی و 26 مؤسسه دیگر را که تحت سرپرستی او بود و سرپرستی 10ساله آنها را بر عهده داشت ، مانند : مجلس سنا ، بنیاد پهلوی ، اتاق بارزگانی ایران ، صنایع و معادن و تشکیلات فراماسونری رها نمود و گریخت . او بخش کوچکی از اسناد متعلق به این شبکه مخوف را با خود به آمریکا برد و سعی نمود هیج کجا دیده نشود . بعدها و با پیروزی انقلاب ، بخش دیگری از این اسناد به دست آمد که در نوشتن کتاب ها ی مربوط به فراماسونی در عصر پهلوی ، منبع اصلی شدند.

این بحث همچنان ادامه دارد.